Δοκιμάσαμε το Nintendo Wii Στέλιος Αρτεμάκης Δημοσίευση: 08 Δεκεμβρίου 2006 Share Το Nintendo Wii είναι μια ριζοσπαστική προσέγγιση στα video-games. Λιγότερα γραφικά και επεξεργαστικές δυνατότητες αλλά πολύ μα πολύ διασκέδαση. Το MEN 24 τη δοκίμασε και ακόμα…χαίρεται.
Έχετε σκεφτεί πως θα ήταν να λύσετε τις διαφορές σας με μερικούς γύρους μποξ χωρίς να ανοίξει μύτη; Ή να παίξετε τένις χωρίς να βγείτε από το σπίτι; Και όλα αυτά ιδρώνοντας τη φανέλα κυριολεκτικά και μεταφορικά; Πως; Με τη νέα κονσόλα της Nintendo, το πολυαναμενόμενο Wii που παρουσιάζεται στην ελληνική αγορά σήμερα.
Γύρω από το όνομα του έχει γίνει πολύς ντόρος. Τι το κάνει, όμως, τόσο διαφορετικό; Ελάχιστοι ξέρουν, γιατί ελάχιστοι το έχουν δοκιμάσει. Το MEN 24 όμως ήταν ανάμεσα στους λίγους προνομιούχους που έκαναν preorder. Έτσι το πήραμε στα χέρια μας, το δοκιμάσαμε και αναρωτηθήκαμε: «Γιατί να μην είναι κάθε μέρα έτσι στη δουλειά;» Αλλά ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή.
Ανοίγοντας το κουτί
Με το που ανοίξεις τη συσκευασία, διαπιστώνεις ότι πρόκειται για μια κονσόλα σε μέγεθος CD ROM. Σε στιλ iPOD βγαίνει, προς το παρόν, μόνο σε λευκό χρώμα. Η συσκευασία περιέχει διάφορες γκατζετιές προκειμένου να επιτευχθεί αυτό που υπόσχεται η Nintendo: Η εξομοίωση της κίνησης. Περιλαμβάνει λοιπόν έναν αισθητήρα σε σχήμα μικρής βέργας, μια βάση για την κονσόλα, ένα μετασχηματιστή τάσης, ένα σετ AV καλώδια και τα περίεργα όσο και εξελιγμένα χειριστήρια. Το Wiimote και την προέκταση Nunchunk.
Επίσης, το Wii έρχεται με 512MB εσωτερικής μνήμης για να σώζετε παιχνίδια, να αποθηκεύετε δεδομένα και τίτλους που μπορείτε να κατεβάσετε από το site της Nintendo. Υπάρχει πρόβλεψη και για SD κάρτες, ένα σημείο που σαφέστατα υπερέχει σε σχέση με τις υπόλοιπες κονσόλες και τα memory cards.
Για να μην καθυστερεί η διασκέδαση, η Nintendo δίνει με την κονσόλα τα παιχνίδια Wii Sports. Πρόκειται για μια συλλογή simulation διάφορων αθλημάτων μεταξύ των οποίων μποξ (το κορυφαίο που δοκιμάσαμε), τένις μπέιζμπολ, γκολφ, μπόουλινγκ κ.α.
Ένα αρνητικό είναι ότι τα AV καλώδια που περιέχει δεν υποστηρίζουν τη μέγιστη ανάλυση της κονσόλας. Ωστόσο, αυτό περνάει σε δεύτερη μοίρα αφού ούτε τα γραφικά είναι ρεαλιστικά –περισσότερο cartoon like θα έλεγα – ούτε η κονσόλα έχει ιδιαίτερες επεξεργαστικές δυνατότητες. Η ιδέα της Nintendo δεν είναι ο ρεαλισμός στην εικόνα αλλά ο ρεαλισμός στην κίνηση.
Πάντως το αποτέλεσμα σε HD TV που δοκιμάσαμε εμείς είναι κάτι παραπάνω από ικανοποιητικό. Αν αναζητήσετε πιο καλά γραφικά τότε θα χρειαστεί να προμηθευτείτε επιπλέον καλώδια.
Το στήσιμο
Πολύ εντυπωσιακό είναι το πόσο γρήγορα μπορείς να συνδέσεις το σύστημα και ξεκινήσεις το παιχνίδι. Εμάς μας πήρε 5 με 10 λεπτά μέχρι να ξεκινήσουν οι πρώτοι γύροι του μποξ.
Οι οδηγίες για τη συνδεσμολογία είναι πολύ κατατοπιστικές αν και δεν υπάρχει περίπτωση να μπερδέψετε τα καλώδια χωρίς αυτές. Το πίσω πάνελ της κονσόλας έχει μόνο 5 υποδοχές, μια για το ρεύμα, μια για τα καλώδια, μια για τον αισθητήρα και δυο USB για επιπλέον συσκευές.
Από εκεί και πέρα, αν δεν βιάζετε κανείς, μπορεί να κάτσει και να ρυθμίσει σχεδόν τα πάντα. Από την εμφάνιση του χαρακτήρα, μέχρι την ασφάλεια του ασύρματου δικτύου, αν φυσικά επιλέξετε να το συνδέσετε με ασύρματο ρούτερ.
Το σύστημα, ωστόσο, δεν είναι τελείως ασύρματο και απαιτεί τη τοποθέτηση του αισθητήρα στο πάνω ή κάτω μέρος της οθόνης και τη σύνδεση του με την κονσόλα μέσω καλωδίου.
Κάτι που μας έκανε αρνητική εντύπωση ήταν ότι στο κουτί περιέχεται μόνο ένα σετ Wiimote και Nunchunk. Αυτό περιορίζει το multiplaying, μια από τις πιο διασκεδαστικές δυνατότητες κάθε κονσόλας. Η κονσόλα υποστηρίζει μέχρι τέσσερις παίκτες, αναλόγως το παιχνίδι, το πιθανότερο είναι ότι θα χρειαστούν επιπλέον χειριστήρια, τα οποία κοστίζουν περί τα 60 ευρώ το σετ παρακαλώ.
Η τεχνολογία
Το Wiimote είναι ένα εξελιγμένο χειριστήριο που "επικοινωνεί" ασύρματα με την κονσόλα μέσω bluetooth και το οποίο αντιλαμβάνεται την επιτάχυνση και εξομοιώνει τις κινήσεις σε κάθε άθλημα. Επιπλέον, διαθέτει ηχείο το οποίο αναπαράγει τους ήχους του παιχνιδιού όπως το χτύπημα της ρακέτας στο τένις, το θόρυβο που κάνει η μπάλα όταν χτυπάει τις κoρίνες στο μπόουλιν κ.α.
Το Wiimote διαθέτει επίσης ένα σετ αισθητήρων για να καθορίσει τη σχετική θέση του παίκτη σε σύγκριση με την οθόνη. Χρησιμεύει επίσης για το άνοιγμα και κλείσιμο της κονσόλας όπως και για την πλοήγηση στα μενού. Μέχρι να το συνηθίσετε αλλά και να κάνετε τις απαραίτητες ρυθμίσεις ο δείκτης θα σας παιδέψει καθώς τρεμοπαίζει αρκετά.
Η προέκταση Nunchuk μοιάζει με ένα κοινό τζόιστικ αλλά διαθέτει και αυτό την ίδια τεχνολογία που αντιλαμβάνεται την επιτάχυνση του χεριού. Είναι ένα απαραίτητο αξεσουάρ για επιπλέον χειρισμούς.
Η δοκιμή
Και τώρα στα καλά. Ο χαμός που έγινε κατά τη διάρκεια της δοκιμής δεν περιγράφεται. Πρώτος πήρε τα «γάντια» του μποξ ο Freddos που με πολύ τεχνικές ρουτίνες αλλά σχετικά αργές εκτελέσεις κέρδισε τον πρώτο γύρο στα σημεία.
Τον πρώτο αντίπαλο τον αποτελείωσα εγώ στο δεύτερο γύρο με νοκ άουτ σε μόλις σαράντα δευτερόλεπτα –είμαι και μετριόφρων. Ο δεύτερος αντίπαλος μου πήρε ολόκληρο γύρο αν και τον έριξα νοκ ντάουν μια φορά. Εδώ ήταν που άρχισαν να καίνε τα χέρια μου και έφαγα μερικές που «σφύριξαν». Μπορώ όμως να πω σαν δικαιολογία ότι τα χειριστήρια δεν ήταν ότι καλύτερο. Αφενός ήταν συνδεδεμένα με καλώδιο και αφετέρου ήταν ρυθμισμένα για δεξιόχειρες (η ρύθμιση πάντως αλλάζει).
Στο τένις ανέλαβε ο Μίλτος. Με στιλ εγγλέζου λόρδου -σιγά μη σας κάνω τη χάρη να σκύψω- έδειξε την απαράμιλλη του τεχνική. Πίεσε τον αντίπαλο στις γραμμές, έπαιξε από τη βασική γραμμή με πολύ φόρχαντ τόπσπιν. Μιλάμε για μοντέρνο τένις. Το αποτέλεσμα, όμως, δεν έχει καταγράφει επίσημα αφού χρειάστηκε επειγόντως διάλειμμα για νερό και τσιγάρο.
Τέλος στο μπέιζμπολ, το 24 έβγαλε ασπροπρόσωπο ο Αντώνης "Babe Ruth" Αναστασόπουλος. Αν και στην αρχή έστειλε κάνα δυο στο γάμο του καραγκιόζη, στη συνέχεια βρήκε το χέρι του και κατόρθωσε να σκοράρει το πρώτο homerun στέλνοντας τη μπάλα στην εξέδρα.
Συμπεράσματα
Με το Wii, η Nintendo βγαίνει από τα τετριμμένα, αδιαφορώντας για τα γραφικά και τις επιδόσεις. Ωστόσο επαναπροσδιορίζει την αρχική της αποστολή και την διεκπεραιώνει με τον καλύτερο τρόπο μεγιστοποιώντας τη διασκέδαση.
Αν με ρωτήσετε αν αξίζει να αγοράσει κανείς το Wii η απάντηση δεν είναι απλή. Αν ψάχνετε για μια κονσόλα που να τα κάνει όλα και να συνδέεται σε HD οθόνες μάλλον θα απογοητευτείτε. Αν είστε φανατικός gamer επίσης.
Η διασκέδαση εδώ δεν είναι καθαρά εγκεφαλική αλλά πολύ περισσότερο κινησιολογική. Τα παιχνίδια που ταιριάζουν καλύτερα στην νέα αυτή τεχνολογία είναι αυτά που έχουν σωματική κίνηση. Αν π.χ. θέλετε να παίξετε flight simulator τότε δε θα σας δώσει κάποιο ιδιαίτερο πλεονέκτημα. Θα είναι απλώς εξίσου καλή.
Αν, όμως, θέλετε να κάνετε «χαβαλέ» με τους φίλους σας, το Wii είναι κορυφαίο. Και για να σας δώσω ένα παράδειγμα, παίζοντας μποξ κάποιος από πίσω μου φώναζε συνεχώς: «Κράτα τα χέρια ψηλά (αν και δεν είδα να εξομοιώνεται κάτι τέτοιο από τα χειριστήρια)!» και «παίξε άμυνα!» Και είπα μέσα μου: «Να γυρίσω να του σκάσω ένα Wii φούσκο» (sorry Freddos).» Ή: «Έμπα στο ρινγκ ρε, να τα πούμε ένα χεράκι!»
